วันศุกร์

ในที่สุดฉันก็จะได้ไปพบนาย A ซะที

หวังว่านาย A อะไรนี่จะรู้จักศพนี้นะ

แค่นี้ฉันก็จะปิดคดีได้แล้วอีก 1

..................................................

ทีมงานที่ไปตามหานาย A ประกอบด้วย

หัวหน้าใหญ่ หัวหน้าเล็ก คนขับรถ และฉัน

ตามที่อยู่ในทะเบียนราษฎร์มีบ้านเลขที่ ชื่อซอย เลขที่ซอย ถนน

ข้อมูลละเอียดอย่างนี้จะไปยากอะไร

 .............................................

 ถึงแล้ว ซอย a1 แต่...

 เอ๋

 ทําไมซอยนี้มันใหญ่จัง

 มันน่าจะเรียกว่าถนนมากกว่า มีแยกย่อยเข้าไปลึกเลยอ่ะ ดูเป็นชุมชนแออัด

 ใน "ซอย" มีทางแยกย่อยแคบๆ วิ่งได้แบบวันเวย์

 เราเข้าไปติดในซอยตลาดของชุมชนนั้น

 จากการพยายามนับเลขที่บ้าน เรานับไปได้ใกล้จะถึงบ้านเลขที่นั้นแล้ว

 สุดซอย

 เราพยายามเบียดออกจากทางแยกย่อยนั้น เพื่อตามไปนับบ้านเลขที่ต่อจากนี้

 

ไม่มี!!!

 

มันไม่มีบ้านเลขที่นั้น!!!

 

เลขที่บ้านมันไม่ได้นับต่อกัน

 เราเลี้ยวเข้าไปทุกทางแยกย่อยพวกนั้น อ่านเลขที่บ้าน

 ทําไมมันไม่นับไปถึงเลขนั้นนะ

 เราเข้าไปจนสุดซอย

 หัวหน้าใหญ่บอกว่าสงสัยเราคงต้องไปเดินถามคนแถวนี้แล้วล่ะ

 คนขับจอดรถที่ท้ายซอย

 เราเดินเข้าไปในตรอกเล็กๆ พอให้คนเดินสวนกันได้เท่านั้น

 ชุมชนแออัดที่ไหนก็เหมือนกันหมด

 เต็มไปด้วยระเบิดตลอดทาง

 เสียงหมาเห่ารับต่อกันเป็นทอดๆ (อ๊ากกก เค้ากลัวหมาง่ะ)

 คนในบ้านมีแต่คนแก่และเด็กเล็กๆ

 เราถามคนแถวนั้นเวลาเจอบ้านเลขที่ใกล้เคียงกับเลขที่บ้านนาย A

 ไม่มีใครรู้จักนาย A

 ไม่มีใครรู้ว่าบ้านเลขที่นี้อยู่ที่ไหน

เราเดินตากแดดร้อนมาครึ่งชั่วโมง

แวะร้านขายของชํา ถามหาบ้านหลังนั้น

"ไม่รู้จัก" คนขายตอบ

พอได้พักเติมพลังกันแล้ว เราก็เดินหากันต่อ

เจออู่ซ่อมรถ "บ้านเลขที่นี้น่าจะอยู่ทางนี้นะ"

เราเดินไปหาตามตรอกที่อยู่ทิศนั้น

เดิน เดิน เดิน

ถาม ถาม ถาม

“เลขบ้านเก่าหรือใหม่ล่ะ” คําตอบของลุงคนหนึ่งที่ทําให้ทุกคนใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม

 

อย่าบอกนะว่า....................................

“เนี่ย แถวนี้เค้าเพิ่งได้เลขบ้านใหม่ บางบ้านยังติดป้ายเดิมอยู่เลย”

 ...........................................

 เดี๋ยวนะ ขอเป็นลมสักสามตลบ

...

..

.

แล้วตกลงไอ้บ้านเลขที่นี้มันใหม่หรือเก่า 

บ้านไหนเปลี่ยนป้ายใหม่แล้ว 

และบ้านไหนติดป้ายเก่า 

มันมีเรื่องแบบนี้ด้วยเรอะ

 

.................................................................................

เดินถามหาคนบ้าง เลขที่บ้านบ้าง ยังไม่ได้เรื่องเลย

วันนี้ฉันจะหานาย A เจอมั้ยนะ

ไปรษณีย์!!!

เราร้องเรียกรถมอเตอร์ไซค์

ไปรษณีย์จอด ให้คําตอบว่า บ้านเลขที่นี้อยู่แถวบริเวณที่คนในอู่ซ่อมรถบอกนั่นเอง

ขอบคุณค่ะ

แถวนั้นเราเดินไปทุกตรอกแล้วนี่

เราเดินวนอยู่แถวนั้น แล้วก็มีมอเตอร์ไซค์ผ่านมา

ชายคนนั้นบอกว่ารู้จักบ้านนั้นและจะขับนําเราไป มาถึงตรอกๆ หนึ่ง

ตรอกที่เรามองว่ามันตัน!

ชายคนนั้นชี้เข้ามาในตรอกแล้วขับไป

เราเดินเข้าไป

ในที่สุด 

เราก็มาถึงบ้านเลขที่นี้จนได้

มีป้ายเขียนว่า

"บ่อนไพ่ตอง"

…………………………………………………………………

เราไปเคาะประตูเรียก

ฉันคิดว่านาทีนั้นเป็นอีกประสบการณ์หนึ่งที่ฉันไม่มีวันลืมได้

จะเกิดอะไรขึ้นนะ

คนในบ่อนจะเปิดประตูออกมาเห็นเรา

คนในบ่อนไม่รู้จักนาย A

คนในบ่อนวิ่งกันแตกกระเจิง

คนในบ่อนจับเราฆ่าหมกส้วม

นาย A ไม่อยู่

นาย A ย้ายไปแล้ว

นาย A ตายแล้ว

จะเกิดอะไรขึ้น?

ฉันต้องทํายังไง…

ไม่ทันแล้ว

หัวหน้าใหญ่เคาะประตู

มีผู้หญิงรุ่นแม่แง้มประตู

เราถามหานาย A

“ไม่รู้จัก”

“แต่เค้ามีชื่ออยู่ที่บ้านนี้นี่”

“เค้าไม่ได้อยู่ที่นี่”

“แล้วเค้าย้ายไปอยู่ที่ไหน”

“ไม่รู้ คุณถามหาเค้ามีธุระอะไร”

“เรากําลังตามหาคน เราแค่จะมาถามว่าเค้ารู้จักมั้ย”

“ไม่ใช่ตํารวจเหรอ”

“ไม่ใช่ เราไม่ใช่ตํารวจ”

(หน้าคนอื่นอาจจะพอทําให้คิดไปได้ แต่หน้าฉันออกจะน่ารักบ้องแบ๊วขนาดนี้ เฮ้อ ยัยป้าเอ๊ย)

 “แค่มาหาคนเหรอ”

 “ใช่ จริงๆ แล้วเราแค่จะถามว่าเค้ารู้จักคนในรูปนี้รึเปล่าเท่านั้นเอง”

 ยัยป้าดูรูปนั้นแล้วบอกว่า “นี่มันศพนี่”

“ใช่แล้ว”

 ยัยป้ามองหน้าพวกเรา ซึ่งมีผู้ชายคือคนขับรถเท่านั้น

(ไอคนขับรถนี่ล่ะ แต่งตัวยังกะตํารวจ แถมหน้ายังให้อีก)

“เข้ามาก่อนสิ” (ฉันควรจะดีใจมั้ย)

ข้างในบ้านมีป้าอีกคนกับเด็กอายุประมาณ 3 ขวบ

วงไพ่ตองเปล่าๆ มีไพ่อยู่เต็มกระจาด วางเรียงรายอยู่ 3-4 กระจาด

เฮ้อ ดีนะไม่มีขาไพ่อยู่

“ไพ่ตองไม่ผิดกฎหมายนะ” ยัยป้ารีบบอกเมื่อเราเดินไปยืนงง มองดูวงไพ่

(ถึงจะผิดกฎหมายเราก็จับป้าไม่ได้หรอก

ป้าปล่อยเราได้ออกไปจากบ่อนแบบยังมีชีวิตไปแจ้งตํารวจนะ

ว่าแต่บ่อนไพ่ตองมันถูกกฎหมายจริงเรอะ)

“เอ้อ ค่ะ”

“นั่งสิ กินนํ้ากินท่ากันก่อน เดี๋ยวฉันจะโทรเรียกมันให้”

เรานั่งลงกับพื้น ขณะที่ฉันกําลังแสบตา เมาควันบุหรี่

หัวหน้ารองและคนขับรถขอออกไปข้างนอก

คงจะทนควันบุหรี่ที่ยัยป้าสองคนนี้ช่วยกันพ่นออกมาไม่ไหว

“เอ้า กินนํ้าๆ” ยัยป้ายกแก้วนํ้ามา

(ฉันควรจะกินนํ้ามั้ย ฉันจะโดนวางยามั้ย ฉันจะได้ออกจากที่นี่ขณะที่ยังมีชีวิตมั้ย)

 ฉันสบตาหัวหน้าใหญ่ แล้วเราก็ยกแก้วมาจิบๆ

“สงสัยมันยังไม่ตื่น ต้องรอแป๊บนึงนะ”

.............................................................................

ช่างเป็นช่วงเวลาอันน่าอึดอัดใจจริงๆ นอกจากเมาบุหรี่แล้ว

ฉันนั่งมองหลานป้ากําลังเล่นไพ่ตองอย่างสนุกสนาน

เล่นในที่นี้หมายถึง การเทกระจาดไพ่

ป้าคอยตามเก็บไพ่ใส่กระจาด

หลานผู้น่ารักเดินเทกระจาดไปรอบวง

เด็กนี่แม่งโคตรเซียนไพ่ตองอ่ะ

ป้ายังคงบ่นหลานต่อไป และเดินเก็บไพ่ที่กระจัดกระจายต่อไป

(อ้อ ไพ่ตองมันเล่นอย่างนี้นี่เอง)

ฉันลุกไปหยิบไพ่มาดู

ไพ่ตองมีหลายรูป หลายสี หลากหลายลายจริงๆ

นั่งดูไพ่ตองฆ่าเวลาสักพัก

“มาซะที เค้ามารอตั้งเกือบชั่วโมงแล้ว” ยัยป้าพูด

ฉันเงยหน้า

...

..

.

 

ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าทำฉันติด stun ไป 3 วิ

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านดิ 
รออ่าน
รออ่าน
รออ่าน
:)
Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!

#3 By aaax on 2013-04-11 11:42

ปูเสื่อรอตอนต่อไป big smile

#2 By Koolsriroj Sampas (103.7.57.18|171.97.141.220) on 2013-04-11 11:09

Hot! Hot! Hot!

555+อ้างอิงจากประสบการณ์จริงหรือเปล่าเนี่ย^^

big smile big smile big smile